فرهنگ و هنرهمه

گنک در زبان شعر

نادر افتخاریآقای نادر افتخاری متولد روستای گنک، سی و چند سال زندگی در دیار پاک گنک را نعمتی از سوی خدا میداند. به قول خودش گهگاهی شعرکی میگوید، اما آنچه ما خبر داریم فراتر از اینهاست و در مراسم عمومی از جمله جشنها، شب نشینی ها و… ،او و اشعارش پای ثابت مجلسند. دراینجا شعری از وی در وصف گنک راقرار داده ایم.

 

 

 

گُنَک

خــوشـا اونجـا کـه نام اون گُـنـک بـو __________ سخـنـهـا گـفـتـه انـد مـردم ز آن ســو

گنک را شهر نی، روستایی پاک است __________ گنک را زندگی بر روی خــاک است

اول گــویـم مـن از هـمـســــایـگــانــش __________ دوم از چــشـــمــه و آب روانــــــــش

جـنوبـش هست صحـرا و دشـتـسـتـون __________ در ایـن دشـت یـکـی بـاشــد خیـابــون

“پَـرگَــری” قـرمــز هـست شـمـالـــش __________ امــامـزاده و بسـاتـیـن بـاشـد کمـالــش

این امـامــزاده “شــاه عطـاالله” نام اون __________ گـنـبـدی سبـز و قشـنـگ بـر بـام اون

کهــنــســال بُـن درخـتــی در کـنــارش __________ صفای منطقه است فـصـل بـهـــارش

بـه گـُـلـــزار شـهـیـــــــــدان خــدایـــی __________ تـــوانــــی بــا خـلــوص دل بـیـایــــی

کِـنــــارش رفـــتـــــگانِ ایـن دیــارنـــد __________ کـه عـــاری از غــم لـیــل و نـهارنـد

دو سـمـت مـغـرب و مــشــرق دو درّه __________ نـگـهــداری کـنـنــدش مــیــش و بــرّه

بـاغــهـا انـار و انـگــور و گـردو بـود __________ بازی بچه ها فوتبال و “کل مردو” بود

جـمـعـیـت هـم در حـدود پـانـصـد است __________ ایـن نـوشـتـم شـایـدهـم از این رد است

خانه ها بـاشد هـمـه از سـنـگ و چوب __________ مـحـکـمــی آن بـود بـهـتــر ز خــوب

دارد آن یــکـــی ابــتــدایــی مـدرســـه __________ ایـن نـوشــتـــم در دی هــفــتـاد و ســه

ایــن بـود شَـرحــی ز احوال گـُـنَـــک __________ خـوش بُـوَد بـهــار هـر ســال  گـُـنَــک

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نه − یک =

بستن